حامد عسکری

من « ارگ بم » و خشت به خشتم متلاشی
تو « نقش جهان »، هر وجبت ترمه و کاشی

از شوق همآغوشی و از حسرت دیدار
بایست بمیریم چه باشی چه نباشی

جامعه کهنه ...